Η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Γερμανίας της 5ης Μαΐου 2020: Το βασικό επιχείρημα

Το BVG παρατήρησε ότι με το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης ζημιώνονται οι καταθέτες, γιατί εισπράττουν λιγότερους τόκους, και οι υγιείς επιχειρήσεις, γιατί οι προβληματικές επιβιώνουν παίρνοντας δάνεια με χαμηλό επιτόκιο.

Το γερμανικό Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο (BVG) έκρινε με απόφασή του στις 5.5.2020 ότι, αφού το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Δ.Ε.Ε.) δεν ασκεί πλήρη άλλα μόνον οριακό έλεγχο των μέτρων νομισματικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (Ε.Κ.Τ.), μη σταθμίζοντας σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας όλες τις πτυχές των μέτρων, ιδίως δε τις συνέπειες αυτών στην πραγματική οικονομία, και αδιαφορώντας αν έτσι η Ε.Κ.Τ. καταλήγει να ασκεί αρμοδιότητες που δεν ανήκουν στην Ένωση αλλά στα Κράτη μέλη, θα αναζητήσει από την Ε.Κ.Τ. τα δεδομένα που θα του επιτρέψουν να κρίνει πού τίθενται εκατέρωθεν τα όρια, προστατεύοντας με τον τρόπο αυτό τη συνταγματική ταυτότητα της χώρας. 

Το ερώτημα που είχε θέσει το BVG στο Δ.Ε.Ε. ήταν αν η Ε.Κ.Τ., με το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, ασκεί ανεπιτρέπτως οικονομική πολιτική και όχι μόνο νομισματική, όπως δικαιούται. Το Δ.Ε.Ε. του απάντησε ότι η Ε.Κ.Τ. ασκεί νομισματική πολιτική – γιατί το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης αποβλέπει στη σταθερότητα της αξίας του ευρώ, περιβάλλεται δε με επαρκείς εγγυήσεις ώστε να μη υπερβεί τα όριά του – ανεξαρτήτως αν η άσκηση νομισματικής πολιτικής έχει και αντίχτυπο στην οικονομία. Συνεπώς, κατά το Δ.Ε.Ε., η Ε.Κ.Τ. δεν υπερβαίνει τα όρια της δοτής αρμοδιότητας της Ένωσης στο πεδίο της νομισματικής πολιτικής εφαρμόζοντας το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Επρόκειτο για το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων στη δευτερογενή αγορά, όπου η Ε.Κ.Τ., σε περίοδο ανώμαλα χαμηλού πληθωρισμού, θα αγόραζε ομόλογα, κυρίως κρατικά, για να «ρίξει» χρήμα στην αγορά, και έτσι να ανέβει ο μέσος πληθωρισμός στο 2%. Υπενθυμίζεται ότι σταθερότητα των τιμών, η κύρια αποστολή της Ε.Κ.Τ., σημαίνει, κατά την Ε.Κ.Τ., δύο τοις εκατό πληθωρισμό.

Το BVG παρατήρησε ότι με το πρόγραμμα αυτό (πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης) ζημιώνονται οι καταθέτες, γιατί εισπράττουν λιγότερους τόκους, και οι υγιείς επιχειρήσεις, γιατί οι προβληματικές επιβιώνουν παίρνοντας δάνεια με χαμηλό επιτόκιο.

Ιωάννης Σαρμάς
Πρόεδρος Ελεγκτικού Συνεδρίου


Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Share on print
Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Share on print

Σου άρεσε το άρθρο, αλλά σου δημιούργησε νέες απορίες;

Έχεις και άλλα ερωτήματα που σε απασχολούν σε σχέση με το Σύνταγμα, τους Θεσμούς, τα δικαιώματα και τη λειτουργία της Δημοκρατίας;

Σχετικά Άρθρα

My way or the highway! Η απόφαση του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου της 5ης Μαΐου 2020

Αυτό που κυρίως απηχεί η απόφαση είναι η διακήρυξη από το Δικαστήριο ότι στα ζητήματα της οικονομικής πολιτικής έχει εφαρμογή η γνωστή αμερικάνικη έκφραση «My way or the highway», εννοώντας ότι το ζήτημα έχει τέτοια πρωτοφανή σημασία που το Δικαστήριο είναι διατεθειμένο να αμφισβητήσει ανοιχτά το Δ.Ε.Ε. στην περίπτωση που το ίδιο δεν προβαίνει σε ένα συστηματικό έλεγχο αναλογικότητας των πράξεων της Ε.Κ.Τ., στο μέτρο και στο βαθμό που αυτές έχουν αντίκτυπο στην οικονομική πολιτική.

Περισσότερα

Μια έμμεση πλην σαφής αμφισβήτηση της υπεροχής του Ευρωπαϊκού έναντι του Εθνικού Δικαίου από την Νομολογία του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου της Γερμανίας

Ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κύριος Προκόπιος Παυλόπουλος, τιμάει ιδιαιτέρως το Παρατηρητήριο Θεσμικών και Συνταγματικών Εξελίξεων Syntagma Watch με ένα πολυδιάστατο κείμενο βαρύνουσας σημασίας με αφορμή τη θεώρηση των θεσμικών και πολιτικών επιπτώσεων της απόφασης του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου της Γερμανίας της 5ης Μαΐου 2020 (υπόθεση Weiss). Η μελέτη καταλήγει σε συγκεκριμένες προτάσεις για το δέον γενέσθαι, λαμβάνοντας υπόψη τη νομολογία του Δ.Ε.Ε. και του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου της Γερμανίας υπό ένα συνθετικό πρίσμα.

Περισσότερα

100 χρόνια από το Σύνταγμα της Βαϊμάρης

Το Γερμανικό Σύνταγμα της Βαϊμάρης, ο «πατέρας» των ευρωπαϊκών Συνταγμάτων του 20ου αιώνα, ήταν το πρώτο Σύνταγμα που κατοχύρωσε τα ανθρώπινα δικαιώματα δεύτερης γενιάς (τα κοινωνικά δικαιώματα). Υπήρξε ένα από τα αρτιότερα Συντάγματα που γνώρισε ο 20ος αιώνας, ωστόσο η Δημοκρατία της Βαϊμάρης δεν κατάφερε να μακροημερεύσει.

Περισσότερα