Το νέο ευρωπαϊκό σύμφωνο για τη μετανάστευση και το άσυλο τύποις περιλαμβάνει και τον όρο «μετανάστευση» καθώς όλες οι ρυθμίσεις του εκκινούν και καταλήγουν στο δίπολο: διεθνής προστασία ή επιστροφή, παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι τα όρια μεταξύ νόμιμης και παράνομης διαμονής είναι ασαφή, ενώ υπάρχουν χιλιάδες περιπτώσεις υπηκόων τρίτων χωρών , οι οποίοι δεν δύνανται να επιστραφούν για νομικούς ή πραγματικούς λόγους.

Έχουν ήδη περάσει 12 χρόνια από το προηγούμενο σύμφωνο για τη μετανάστευση και το άσυλο του 2008, το οποίο απέκλεισε τη δυνατότητα των λεγόμενων μαζικών νομιμοποιήσεων υπηκόων τρίτων χωρών, οι οποίες είχαν λάβει χώρα σε διάφορα κράτη μέλη στις αρχές τις προηγούμενης δεκαετίας. Η εν λόγω συμφωνία στην πράξη οδήγησε αναπόδραστα στο εξής: τη χρησιμοποίηση της διαδικασίας ασύλου, ως αποκλειστικού σχεδόν τρόπου νομιμοποίησης της διαμονής χιλιάδων υπηκόων τρίτων χωρών, μη δικαιούχων διεθνούς προστασίας που επιθυμούσαν να παραμείνουν και να εργαστούν νόμιμα στη χώρα μας, αλλά που δεν είχαν εκ των πραγμάτων πρόσβαση σε κάποια νόμιμη δίοδο εισόδου στην επικράτεια.

Στη συνέχεια διάφορες διατάξεις, είτε στον ν. 3386/2005, είτε στο ν. 4251/2014 είτε και στο νόμο 4375/2016, προσπαθώντας να αντιμετωπίσουν το ζήτημα, δύνατο να χορηγήσουν άδειες διαμονής για εξαιρετικούς ή ανθρωπιστικούς λόγους, οι οποίοι αποτέλεσαν στην πραγματικότητα έμμεσες νομιμοποιήσεις – γέφυρες μεταξύ της διαδικασίας ασύλου και της νομοθεσίας για τη λεγόμενη «νόμιμη μετανάστευση». Ιδίως στην περίπτωση της χώρας μας,  η δυνατότητα νόμιμης εισόδου στην ουσία υφίσταται μόνο για τους επενδυτές (golden visa) ή και οικονομικά ανεξάρτητα άτομα (FIP), ενώ ένας μεγάλος αριθμός μεταναστών χωρίς νόμιμη διαμονή απασχολείται σε καθεστώς αδήλωτης εργασίας.

Το νέο σύμφωνο τύποις περιλαμβάνει και τον όρο «μετανάστευση» καθώς όλες οι ρυθμίσεις του εκκινούν και καταλήγουν στο δίπολο: διεθνής προστασία ή επιστροφή, παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι τα όρια μεταξύ νόμιμης και παράνομης διαμονής είναι ασαφή, ενώ υπάρχουν χιλιάδες περιπτώσεις υπηκόων τρίτων χωρών , οι οποίοι δεν δύνανται να επιστραφούν για νομικούς ή πραγματικούς λόγους (unremovables).

Κατ’ ουσίαν, λοιπόν, το νέο σύμφωνο εμμένει στην ίδια αποτυχημένη συνταγή που θέσπισε το προηγούμενο, εξαιτίας του οποίου χιλιάδες μετανάστες στην Ε.Ε. ζουν και εργάζονται σε μια κατάσταση limbo και είναι ευάλωτοι σε κάθε είδους παραβίαση των δικαιωμάτων τους. Ιδίως την περίοδο της πανδημίας Covid-19 θα περίμενε κανείς ότι τα διδάγματα της πραγματικότητας θα λαμβάνονταν σοβαρά υπόψην, ώστε να εκκινήσουν συζητήσεις για μια πιο ρεαλιστική-ολιστική προσέγγιση του φαινόμενου της μετανάστευσης στην Ε.Ε.

Τον Απρίλιο του 2020, εν μέσω της πανδημίας Covid-19, η ίδια η Επιτροπή εξάλλου υπογράμμισε ότι «τα κράτη μέλη έχουν ευρεία διακριτική ευχέρεια να χορηγούν άδεια διαμονής ή άλλη άδεια που προσφέρει το δικαίωμα διαμονής σε παρανόμως διαμένοντες υπηκόους τρίτων χωρών για συμπονετικούς, ανθρωπιστικούς ή άλλους λόγους, όπως προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας 2008/115 / ΕΚ («οδηγία για την επιστροφή»)…

Βασίλης Κερασιώτης
Δικηγόρος παρ Αρείω Πάγω, Διευθυντής HIAS ΕΛΛΑΔΟΣ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Share on print
Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Share on print

Σου άρεσε το άρθρο, αλλά σου δημιούργησε νέες απορίες;

Έχεις και άλλα ερωτήματα που σε απασχολούν σε σχέση με το Σύνταγμα, τους Θεσμούς, τα δικαιώματα και τη λειτουργία της Δημοκρατίας;

Σχετικά Άρθρα

Ο κόσμος μετά τον Covid-19

Με τη συμμετοχή νομικών, ακαδημαϊκών, καθηγητών, δημοσιογράφων
πραγματοποιήθηκε χθες το απόγευμα η διαδικτυακή εκδήλωση που διοργάνωσε το Ίδρυμα Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου-Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου με θέμα: «Ο κόσμος μετά τον Covid-19».

Περισσότερα

To πραγματικό διακύβευμα των Ευρωεκλογών και η ελληνική «επανένταξη»

Σε μία κρισιμότατη καμπή της Ένωσης που η διάλυση της έχει ακριβώς τις ίδιες πιθανότητες με την ολιστική ομοσπονδιακού της τύπου μετεξέλιξη, η Ελλάδα είναι αναγκαίο να δώσει το παρόν και μάχες για μία αποτελεσματική κοινωνική και δημοκρατική διακυβερνησιμότητα.

Περισσότερα

Το μεταναστευτικό ως πεδίο δικαίου της ανάγκης

H αντιμετώπιση του «μεταναστευτικού ζητήματος» από την κυβέρνηση με πρόσφατη (ΦΕΚ Α, αρ. φυλλ. 28, από 10.2.2020) έκδοση Προεδρικού Διατάγματος που περιέχει πράξη νομοθετικού περιεχομένου δεν μπορεί, από θεσμική άποψη, παρά να νοηθεί και να λειτουργήσει ως «πυροσβεστικός», να ισχύσει δηλαδή έως ότου ληφθούν, με την κανονική νομοθετική διαδικασία, τα άλλου είδους μέτρα που επιβάλλουν οι περιστάσεις –και όχι να τα υποκαταστήσει.

Περισσότερα

Θέλεις να μαθαίνεις

πρώτος τα νέα μας;

Αν σε ενδιαφέρει να ενημερώνεσαι άμεσα για τις νέες δημοσιεύσεις και τις δράσεις του Syntagma Watch, τότε εγγράψου στο newsletter μας!

Αυτός ο ιστότοπος για τη διευκόλυνση της λειτουργίας του και προκειμένου να σας παρέχει μια προσωποποιημένη εμπειρία χρησιμοποιεί cookies. Για να ενημερωθείτε για τη χρήση των cookies και τις σχετικές ρυθμίσεις μπορείτε να επιλέξετε εδώ

JOIN THE CLUB!

It’s easy: all we need is your email & your eternal love. But we’ll settle for your email.

Subscribe

* indicates required
Email Format

Please select all the ways you would like to hear from Syntagma Watch:

You can unsubscribe at any time by clicking the link in the footer of our emails. For information about our privacy practices, please visit our website.

We use Mailchimp as our marketing platform. By clicking below to subscribe, you acknowledge that your information will be transferred to Mailchimp for processing. Learn more about Mailchimp's privacy practices here.