Η αποπομπή συνεργάτη ή προσώπου τοποθετημένου σε θέση πολιτικής επιλογής, δεν συνιστά για τον Υπουργό παραβίαση του τεκμηρίου της αθωότητας, αλλά υποχρέωση που πηγάζει από τη δική του πολιτική ευθύνη να προστατεύσει τους θεσμούς. Σημασία έχει σήμερα το σπάσιμο της σιωπής και η προστασία των θυμάτων. Αυτό είναι πολιτική ευθύνη όλων.

Στην κοινοβουλευτική Δημοκρατία «πολιτικά ανεύθυνος» είναι μόνο ο ανώτατος άρχοντας, ο/η Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αντίθετα, πολιτική ευθύνη για πράξεις και παραλείψεις δικές τους και των λειτουργών του κύκλου αρμοδιότητάς τους έχουν όλοι όσοι ασκούν πολιτική εξουσία, η οποία στηρίζεται στην αρχή της λαϊκής κυριαρχίας και στην αρχή της αντιπροσώπευσης. Αυτές οι αρχές νομιμοποιούν τη συλλογική δράση, αλλά και την ευθύνη των πολιτικών υποκειμένων, των κομμάτων, κατεξοχήν της ίδιας της Κυβέρνησης, μέσα από ένα σύστημα δημοκρατικής λογοδοσίας. Επομένως, η ευθύνη του πολιτικού προσώπου είναι απόλυτα συνυφασμένη με την άσκηση πολιτικής εξουσίας και με τη δημοκρατική αρχή, ανεξάρτητα αν αυτή η ευθύνη προσδιορίζεται από υποκειμενικά ή αντικειμενικά στοιχεία, από πράξεις ή παραλείψεις του ιδίου, κάποιου συνεργάτη του ή φορέα του κύκλου της αρμοδιότητάς του.

Αυτή η ευθύνη, που μπορεί να αποδειχθεί και νομική ή ηθική, είναι κυρίως πολιτική με την ευρύτερη έννοια της υποχρέωσης ανάληψης της ευθύνης για πράξεις και παραλείψεις, για τα θετικά και τα αρνητικά που επισυμβαίνουν στο πλαίσιο της άσκησης της πολιτικής εξουσίας. Έτσι, η πολιτική ρυθμίζεται από δημοκρατικούς και κοινοβουλευτικούς κανόνες και κρίνεται από την αποτελεσματικότητα την οποία παράγει στη δημόσια σφαίρα. Υπ’ αυτή την έννοια, στην πολιτική δεν υπάρχει το (αδι)ανόητο που είχε κάποια στιγμή εκφωνηθεί για τη «στραβή που έκατσε στη βάρδιά μου», γιατί για κάθε «στραβή» αναζητείται πολιτική ευθύνη και, όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις, μπορεί να στοιχειοθετείται και νομική ευθύνη.

Το ελληνικό #MeToo, με τον ιδιαίτερα καταλυτικό τρόπο που εκφράστηκε αρχικά με τις γενναίες αποκαλύψεις της Σοφίας Μπεκατώρου και κατόπιν με αυτές των άλλων θυμάτων, προκάλεσε μία μεγάλη τομή στον αφελή εφησυχασμό και στην υπνώτουσα ευθύνη της κοινωνίας και της πολιτικής. Κατ’ αρχάς, η κοινωνία αναγκάστηκε να αντικρίσει κατάματα, μετά τις καταγγελίες των θυμάτων, αυτό που επιμελώς απέφευγε για χρόνια να δει, δηλαδή και τη δική της ευθύνη να προλαμβάνει αποτελεσματικότερα, μέσω των θεσμών κοινωνικού ελέγχου, φαινόμενα σεξουαλικής παρενόχλησης, σεξουαλικής βίας, ειδεχθών και άλλων εγκληματικών πράξεων στους χώρους εργασίας.

Στη συνέχεια, η πολιτική κινήθηκε με διστακτικότητα να αναλάβει άμεσα πρωτοβουλία παρέμβασης για τις όποιες πράξεις και παραλείψεις, καθώς η σκοτεινή πλευρά αυτών των εγκλημάτων καλύπτεται συχνά από τη σιωπή και το φόβο. Για να συνεννοηθούμε, δεν έχει καμία νομική, ηθική ή πολιτική υποχρέωση ο Υπουργός ή αυτός που ασκεί πολιτική εξουσία να γνωρίζει ή να εικάζει τις σεξουαλικές διαστροφές ή τις εγκληματικές συμπεριφορές που ανάγονται στη σφαίρα της ιδιωτικής ζωής των συνεργατών του, ή των προσώπων που επιλέγει. Πολιτικά ευθύνεται μόνο για την καταλληλότητα και την αποτελεσματικότητα της επιλογής του. Ωστόσο, η λεπτή κόκκινη γραμμή που αναδείχθηκε εμφατικά από τις υποθέσεις του ελληνικού #MeToo είναι ότι, από τη στιγμή που υπάρχουν καταγγελίες και επιλαμβάνεται ακόμα και σε προκαταρτικό στάδιο η Δικαιοσύνη, αυτός που ασκεί πολιτική εξουσία – σε όλη την κλίμακα της ιεραρχίας – οφείλει να παρέμβει άμεσα. Εκεί δεν χωρούν καθυστερήσεις ή σταθμίσεις πολιτικού κόστους.

Η αποπομπή συνεργάτη ή προσώπου τοποθετημένου σε θέση πολιτικής επιλογής, δεν συνιστά για τον Υπουργό παραβίαση του τεκμηρίου της αθωότητας, αλλά υποχρέωση που πηγάζει από τη δική του πολιτική ευθύνη να προστατεύσει τους θεσμούς. Αυτό φαίνεται ότι ήδη το εμπεδώσαμε. Μακάρι, να εμπεδώσουμε και κάτι ακόμα: ότι όσοι επιχειρούν να στήσουν μικροκομματικό καυγά στα απόνερα τέτοιων ειδεχθών εγκλημάτων με πολιτικάντικες κραυγές και ανορθολογικές υστερίες, λίγο διαφέρουν από κάποιες περιφερόμενες κουτσομπόλες «παλιάς κοπής». Σημασία έχει σήμερα το σπάσιμο της σιωπής και η προστασία των θυμάτων και αυτό είναι πολιτική ευθύνη όλων.

Θεόδωρος Π. Παπαθεοδώρου
Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, πρ. Υφυπουργός Παιδείας

Πηγή: Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα Πελοπόννησος, 23/2/2021

Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Share on print
Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Share on print

Σου άρεσε το άρθρο, αλλά σου δημιούργησε νέες απορίες;

Έχεις και άλλα ερωτήματα που σε απασχολούν σε σχέση με το Σύνταγμα, τους Θεσμούς, τα δικαιώματα και τη λειτουργία της Δημοκρατίας;

Σχετικά Άρθρα

Ποδοσφαιρική Νομοθέτηση

Η αναγγελία της κυβέρνησης ότι σκοπεύει να αλλάξει επειγόντως τον σχετικό με τη διεξαγωγή του επαγγελματικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου νόμο και η κατάθεση σχετικής τροπολογίας, η οποία υπερψηφίστηκε τελικά σήμερα στη Βουλή με 156 ψήφους, αποτελούν ενέργειες που δεν είναι μεν ευθέως αντισυνταγματικές αλλά δύσκολα θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι δεν αποτελούν παρεμβάσεις που θα έπρεπε να αποφεύγονται σε ένα ορθά λειτουργούν Κράτος Δικαίου.

Περισσότερα

Ο θεσμός της προσυπογραφής και η σχέση μεταξύ Προέδρου της Δημοκρατίας και Κυβέρνησης

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο ανώτατος άρχοντας, είναι «πολιτικά ανεύθυνος» με την έννοια ότι για τις πράξεις του την πολιτική ευθύνη φέρει η κυβέρνηση. Αυτό επιτυγχάνεται με τον θεσμό της προσυπογραφής. Στο πλαίσιο αυτό, ένα κρίσιμο ερώτημα που τίθεται αναφορικά με την απόφαση της προηγούμενης κυβέρνησης για το διορισμό της δικαστικής ηγεσίας είναι το εξής: η αρμοδιότητα του ΠτΔ προς έκδοση της πράξης που του προτείνει και προσυπογράφει το υπουργικό συμβούλιο είναι υποχρεωτική για αυτόν ή αντίθετα είναι πράξη διακριτικής ευχέρειας, την οποία μπορεί κατά την κρίση του να αρνηθεί;

Περισσότερα

Θέλεις να μαθαίνεις

πρώτος τα νέα μας;

Αν σε ενδιαφέρει να ενημερώνεσαι άμεσα για τις νέες δημοσιεύσεις και τις δράσεις του Syntagma Watch, τότε εγγράψου στο newsletter μας!

Αυτός ο ιστότοπος για τη διευκόλυνση της λειτουργίας του και προκειμένου να σας παρέχει μια προσωποποιημένη εμπειρία χρησιμοποιεί cookies. Για να ενημερωθείτε για τη χρήση των cookies και τις σχετικές ρυθμίσεις μπορείτε να επιλέξετε εδώ

JOIN THE CLUB!

It’s easy: all we need is your email & your eternal love. But we’ll settle for your email.

Subscribe

* indicates required
Email Format

Please select all the ways you would like to hear from Syntagma Watch:

You can unsubscribe at any time by clicking the link in the footer of our emails. For information about our privacy practices, please visit our website.

We use Mailchimp as our marketing platform. By clicking below to subscribe, you acknowledge that your information will be transferred to Mailchimp for processing. Learn more about Mailchimp's privacy practices here.