Σκοπός του παρόντος συγγράμματος είναι να αναλύσει πώς δημιουργήθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία και πως συντάχθηκαν οι διατάξεις του Συντάγματός της. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, αναλύεται με ολοκληρωμένο και λεπτομερή τρόπο το έργο της Μεικτής Συνταγματικής Επιτροπής και επανεξετάζονται οι διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στις Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου. Από πολιτικής, ιστορικής, διπλωματικής και συνταγματικής άποψης η ολοκληρωμένη διαπραγμάτευση του Συντάγματος, η οποία παρέμενε μέχρι σήμερα άγνωστη ακόμα και στους ειδικούς, είναι εξαιρετικής σημασίας και σημάδεψε όχι μόνο τη μεταβατική περίοδο (Φεβρουάριος 1959-Αύγουστος 1960), αλλά και τις μεταγενέστερες εξελίξεις τόσο στο κυπριακό ζήτημα, όσο και στην πολιτική και συνταγματική λειτουργία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με αναφορά σε άγνωστο μέχρι σήμερα πρωτογενές υλικό, περιλαμβανομένου του ογκώδους επίσημου αρχείου των διαπραγματεύσεων, το παρόν σύγγραμμα φιλοδοξεί να καλύψει ένα σημαντικό βιβλιογραφικό κενό, να συμβάλει στην επαναξιολόγηση κρίσιμων πτυχών του κυπριακού ζητήματος, και να παράσχει μια ολοκληρωμένη κατανόηση του πλαισίου διαπραγμάτευσης και των διατάξεων του κυπριακού Συντάγματος.
Τα υπόρρητα της συζήτησης για τις συναθροίσεις: Το πρόβλημα της αστυνομικής βίας και η χρησιμότητα των τύπων
Με αφορμή την πρόσφατη συζήτηση για το δικαίωμα της συνάθροισης ο Γιάννης Τασόπουλος και ο Ανδρέας Τάκης τονίζουν τη διασύνδεση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος αυτού με περιστατικά πολιτικής βίας και υπέρμετρης, καταχρηστικής, βίας από την αστυνομία. Προτείνουν λοιπόν να νομοθετηθεί μία σειρά από πρόσθετες τυπικές διαδικαστικές εγγυήσεις της προσωπικής ασφάλειας οι οποίες πρέπει να τηρούνται από τις αστυνομικές δυνάμεις κατά την άσκηση των καθηκόντων τους με σκοπό την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών, αλλά και τη διαφύλαξη του κύρους της αστυνομίας προκειμένου να ενισχυθεί η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ αυτής και των πολιτών.
