Η αποτυχημένη αναθεώρηση του Συντάγματος του 2008

Τον Μάιο του 2008 αναθεωρήθηκαν τελικά τρία μόνον άρθρα του Συντάγματος: το άρθρο 57 (παρ. 1), το άρθρο 79 (παρ. 1) και το άρθρο 101.

Η τρίτη αναθεώρηση του Συντάγματος ξεκίνησε το ίδιο αναπάντεχα με τις δυο προηγούμενες: αν και λιγότερο εκτεταμένη από τις αντίστοιχες προτάσεις που η Νέα Δημοκρατία είχε υποβάλλει το 1996-2000, η νέα πρόταση της περιελάμβανε και αυτή πολλά άρθρα του Συντάγματος – 23 συνολικά. Δυο προτάσεις κυρίως ξεχώριζαν: από τη μια, η πρόταση για μετεξέλιξη του ΑΕΔ σε Συνταγματικό Δίκαιο και από την άλλη η πρόταση για αναθεώρηση του άρθρου 16, ώστε να επιτραπεί η λειτουργία και ιδιωτικών πανεπιστημίων. Προτάθηκαν τότε αλλαγές και στο άρθρο 24, που αφορά το περιβάλλον, οι οποίες προκάλεσαν πολλές αντιδράσεις.

Τον Μάιο του 2008 αναθεωρήθηκαν τελικά τρία μόνον άρθρα του Συντάγματος: το άρθρο 57 παρ. 1, από το οποίο απαλείφθηκε το επαγγελματικό ασυμβίβαστο των βουλευτών, που είχε θεσπισθεί το 2001, το άρθρο 79 παρ. 1, που αφορά την ψήφιση του προϋπολογισμού και την παρακολούθηση της εκτέλεσής του και το άρθρο 101, που επιτρέπει πλέον τη λήψη θετικών μέτρων όχι μόνον υπέρ των νησιωτικών αλλά και υπέρ των ορεινών περιοχών της χώρας (ψήφισμα 27.5.2008).

Νίκος Κ. Αλιβιζάτος
Ομότιμος καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Πηγή: Αλιβιζάτος, Κ. Νίκος (2011): Το Σύνταγμα και οι Εχθροί του στη Νεοελληνική Ιστορία, 1800-2010, Αθήνα: Εκδόσεις Πόλις, σσ. 557-561.   

Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Share on print
Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Share on print

Σου άρεσε το άρθρο, αλλά σου δημιούργησε νέες απορίες;

Έχεις και άλλα ερωτήματα που σε απασχολούν σε σχέση με το Σύνταγμα, τους Θεσμούς, τα δικαιώματα και τη λειτουργία της Δημοκρατίας;

Σχετικά Άρθρα

Εισαγωγή στο θέμα «Σύνταγμα»

Το Σύνταγμα έχει ως αντικείμενό του είτε τη σύνταξη είτε (και) την έννομη οργάνωση ή επαναοργάνωση μιας κοινωνικής συμβίωσης. Περιέχει πάντοτε θεμελιώδεις, σε σχέση με τους άλλους πολιτειακούς κανόνες, αρχές, δηλαδή ρυθμίζει ζητήματα θεμελιακού χαρακτήρα για την πολιτεία. Έχει συνήθως αυξημένη, έναντι των άλλων πολιτειακών κανόνων νομιμοποίηση και συνακόλουθα και ιεραρχική τυπική ισχύ, κάτι που κατά κανόνα συνδυάστηκε με την εφαρμογή ειδικών διαδικασιών παραγωγής, τροποποίησης ή κατάργησής του.

Περισσότερα

Είμαστε όλοι ίσοι ενώπιον του νόμου;

Ενώ ο νόμος, όπως επιβάλλει το Σύνταγμα, πρέπει να εφαρμόζεται με ισότητα σε όλους μας, αυτό στην πράξη δεν συνεπάγεται ότι πράγματι συμβαίνει σε κάθε περίπτωση. Μεταξύ του νόμου και αυτών στους οποίους εφαρμόζεται ο νόμος παρεμβάλλονται αυτοί που καλούνται να τον εφαρμόσουν, δηλαδή στην όλη διαδικασία υπεισέρχεται ο υποκειμενισμός.

Περισσότερα

Τι σημαίνει καλό Σύνταγμα;

Εάν ένα Σύνταγμα κρίνεται καλό ή κακό δεν είναι αξιολογήσιμο με βάση τη λεκτική οικονομία του, αλλά με γνώμονα το εάν ρυθμίζει με τρόπο αποτελεσματικό, εφαρμόσιμο και νομιμοποιημένο εκείνα τα πεδία άσκησης της κρατικής εξουσίας και οργάνωσης της κοινωνικής συμβίωσης που χρήζουν ρύθμισης σε μια συγκεκριμένη πολιτεία.

Περισσότερα