H διαφωνία μας για τον τρόπο αξιολόγησης των Δικαστικών Λειτουργών, σύμφωνα με τις διατάξεις του νομοσχεδίου για την Εθνική Σχολή Δικαστών, εστιάστηκε στο ότι προβλέπεται η συμμετοχή τους σε υποχρεωτικά σεμινάρια, με έλεγχο των αποκτηθέντων γνώσεων, με ερωτήσεις πολλαπλών επιλογών. Κάθε εκπαιδευόμενος, μέχρι τον βαθμό του Εφέτη Δ.Δ. ή του Παρέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας θα έπρεπε να επιτύχει, ως βάση, το 70% των ορθών απαντήσεων, προκειμένου να ολοκληρώσει επιτυχώς το σεμινάριο, με τη βαθμολογία αυτή να τίθεται στον υπηρεσιακό του φάκελο και με υποχρέωση επανάληψης του σεμιναρίου, σε περίπτωση αποτυχίας. Θεωρήσαμε ότι αυτού του τύπου η αξιολόγηση δεν είναι συμβατή με την δικαστική ανεξαρτησία, εφόσον α) εισαγόταν μια νέα άτυπη διαδικασία αξιολόγησης του Δικαστικού Λειτουργού, πέρα από την Επιθεώρηση, χωρίς τις εγγυήσεις της τελευταίας (δικαίωμα προσφυγής σε ανώτερο όργανο, σύνδεση της αξιολόγησης με τα δικαστικά καθήκοντα) και β) υποχρεούνταν οι Δικαστικοί Λειτουργοί να απαντούν σε αντικείμενα που δεν επιδέχονται μονοσήμαντη απάντηση (π.χ. διαχείριση δικαστικού χρόνου) θέτοντας, ως ορθή, την απάντηση που θα προέκρινε ο επιμορφωτής, ώστε να επιτευχθεί η ανωτέρω βαθμολογία. Τελικώς, από ό,τι μαθαίνουμε, οι απόψεις μας αυτές που αναπτύχθηκαν και ενώπιον της αρμόδιας Επιτροπής της Βουλής, έγιναν δεκτές και από τη Διοικητική Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας και ευελπιστούμε στην τροποποίηση των σχετικών διατάξεων.
Παναγιώτης Δανιάς
Εφέτης Δ.Δ, Πρόεδρος Ένωσης Διοικητικών Δικαστών
